“छोरीहरूले दिइन् बाबुलाई काँध र दागबत्ती : समाजलाई सन्देश”

डुम्रे : तनहुँको बन्दीपुर–५ याम्पाढाबका ४७ वर्षीय भीमबहादुर क्षेत्रीको जीवन संघर्ष र समर्पणको कथाले धेरैलाई नछुने सम्भावना छैन । २९ वर्षको उमेरमै रक्त क्यान्सरले गलेका उनले उपचारकै बीच पनि कहिल्यै हिम्मत हारेनन् ।

एक सामान्य ढाबा होटल सञ्चालन गर्दै आएका उनले परिवार पाल्न, साना छोरीहरूको शिक्षादीक्षा गर्न होटलसँगै बाख्रापालन पनि सुरु गरे । भारतबाट महँगो औषधि मगाउनु पर्ने, रोगको पीडा र आर्थिक अभावको कठिन घडीमा पनि श्रीमती ममता र छोरीहरूको माया उनका लागि प्रेरणाको स्रोत रह्यो ।

उनका जेठी छोरी निशा (२५) र कान्छी अनिशा (२१) हाल उच्च शिक्षा अध्ययनका लागि अष्ट्रेलियामा छन् । बाबुको अवस्था गम्भीर भएपछि उनीहरू नेपाल फर्किए, तर अस्पताल पुगेकै केही दिनपछि बाबु सधैंका लागि बिदा भए ।

भीमबहादुरको जीवनको अन्त्यमा पनि उनकी छोरीहरूले परम्पराको कठोर घेरा तोडेर समाजलाई झकझक्याउने कार्य गरे– छोरीहरूले बाबुलाई काँध दिए, दागबत्ती दिइन् र आमासँगै काजकिरियामा बसिन् । परम्परागत सामाजिक मान्यतालाई चुनौती दिँदै छोरीहरूले बाबुप्रतिको कर्तव्य निर्वाह गरेर सन्देश दिए– “छोरा र छोरीबीच कुनै भिन्नता हुनु हुँदैन ।”

स्थानीयहरूले उनीहरूको कदमको खुलेर प्रशंसा गरेका छन् । “भीमबहादुरको जीवनले सिकाउँछ– रोगले गाह्रो पार्ला तर आत्मबलले लड्न सकिन्छ । सन्तान छोरा होस् या छोरी, जिम्मेवारी बराबरीका साथ वहन गर्न सक्छन्”, एक छिमेकीले भने ।

भीमबहादुर क्षेत्रीले देखाएको संघर्षको बाटो, छोरीहरूले देखाएको समानताको चेतना– दुवै समाजका लागि पाठ बन्नसक्ने उदाहरण हुन् ।